بي‌خانمان‌ها هم حقوق دارند – تيتر نيوز

اين يك موضوع يا پديده بي خانماني است كه سابقه طولاني و طولاني در جهان دارد ، اما در سال هاي اخير ، اين موضوع روز به روز در حال افزايش است و ما شرايطي را كه در اين سالها در جهان از جمله ايران داريم ، تجربه مي كنيم. مي توان گفت كه بي خانماني بسيار مشهود شده است. شايد افراد كمتري ، حداقل در شهرها ، از آنجا عبور كنند و شبها اين افراد را نبينند.

اگرچه در گذشته ما به دليل بي خانماني دچار مرگ شده بوديم و البته هنوز هم داريم ، اما حداقل در شهر تهران با همكاري ناجا و پزشكي قانوني و دادگستري و ساير سازمانهاي مربوطه. تهران مركز است. شهرداري ها ، مرگ و ميرهاي گذشته ما در اين منطقه مانند گذشته نمي بينيم ، اما بي خانمان كساني هستند كه بنا به دلخواه خود در جاده ها ، پارك ها ، زير پل ها ، روي پل ها ، در مناطق بي دفاع شهري زندگي مي كنند. ، در اتاقها ، در قبرستانها و جاهاي ديگر. برخي تخمين ها تعداد بي خانمان ها را بيش از 1.2 ميليون نفر اعلام كرده است. البته استدلال من اين است كه با توجه به شرايط كرونا و مشكلات اقتصادي ايجاد شده ، اين آمار افزايش مي يابد. در كشور ما ، موضوع بي خانماني از ديرباز مورد توجه بوده است ، اگرچه در آن زمان با اين افراد به عنوان شورشي و متكدي رفتار مي شد ، اما در سال 1978 ، با تصويب شوراي عالي اداري ، مصوبه اي در مورد افراد بي خانمان ، متكديان و مسافران به تصويب رسيد. به بين فرمانداري و حدود 11 سازمان در منطقه همكاري وجود دارد و وقتي با افراد بي خانمان خود روبرو مي شويم ، آنها را يا دلسوز ، يا فردي كه مرتكب جنايت شده است ، يا مشكلات مشابه مي بينيم.

من نمي خواهم انكار كنم كه برخي از افراد بي خانمان ما ممكن است متكدي باشند ، برخي از افراد بي خانمان ما ممكن است مرتكب جنايت شده باشند ، برخي ممكن است معتاد به فحشا و ايدز باشند و برخي ممكن است داراي معلوليت ، اختلالات رواني يا تركيبي از اين مسائل باشند. يكي از اين افراد بي خانمان افرادي با توانايي هاي بالا هستند. آنها هنرمند و بازيگر بودند ، و گاهي اوقات در رسانه ها گزارش مي شدند ، يا خوشنويسان خوبي بودند ، يا به يك يا چند زبان مسلط بودند ، يا شاعران يا نقاشان خوب بودند ، يا ممكن است صداها و آهنگ هاي خوبي داشته باشند. در واقع آنها داراي ظرفيت ها و توانايي هايي هستند. روز جهاني بي خانمان فرصتي است براي ما كه نگاه خود را به اين گروه از افراد تغيير دهيم.

من معتقدم كه گرچه ويژگي هاي فردي ممكن است بر ظهور اين پديده تأثير بگذارد ، اما بي خانماني نمي تواند محصول ناكارآمدي و ضعف خانواده يا ضعف و شكست سيستم مديريت در كشور باشد. زيرا بخشي از آن نتيجه اين مشكلات و ضعف ها است. اگر از فرصت استفاده كرده و از ساختمانهاي شهرداري تهران يا در پاركها يا مكانهاي مختلف ديدن كنيم ، متوجه مي شويم كه اكثر اين بي خانمان ها افرادي نيستند كه در گذشته توانايي نداشته يا ندارند.

انتظار مي رود كه بي خانماني مانع دسترسي آنها به حقوق خود در زمينه بهداشت ، مراقبت هاي پزشكي ، امنيت ، تغذيه و ساير مسائل نشود. اجازه دهيد مردم با نفرت يا ترحم به اين افراد نگاه نكنند ، بلكه ديدگاه ما نسبت به افراد بي خانمان را تغيير دهند. در همان زمان ، ما مددكاران اجتماعي در كرونا داشتيم كه اين افراد را در برف يافتند و مشخص نيست كه آنها زنده هستند يا مرده. در سيستم هاي مشابه شهرداري ، گشت خدمات اجتماعي شهرداري تهران تمركز كار با مددكاران اجتماعي است ، اگرچه سازمان هاي بين المللي ، در داخل كشور و ساير كشورها ، فعاليت هايي را در اين زمينه براي ارائه برخي خدمات به آنها انجام مي دهند. دسترسي را آسان كنيد. اميدوارم روزي افراد بي خانماني وجود نداشته باشند ، اما اگر ما افراد بي خانمان داشتيم ، بي خانماني پايان زندگي آنها نبود و مسئوليت ما در قبال اين افراد با تأمين سرپناه و تغذيه موقت تأمين مي شد تا شاهد نباشيم. مرگ بي خانمان ها در جامعه ما.

* رئيس انجمن مددكاران اجتماعي ايران
* چاپ شده در روزنامه ملي آرمان. شماره 1127 يكشنبه 18 اكتبر 1400