چرا از اتفاقات تلخ اجتماعي جوك مي‌سازيم؟

علي عربي در مصاحبه با تيتر نيوز ، در پاسخ به يك پديده اجتماعي شوخي و شوخي در مورد حوادث آسيب زاي اجتماعي ، گفت: “جوك ها بايد به عنوان بازتاب طبيعي فعال اجتماعي در جامعه بحران زده تلقي شوند. البته بايد توجه داشت كه مفهوم “طبيعت” نبايد پذيرفته شود.

وي افزود: “براي درك صحيح اين موضوع ، مي توانيم از قانون سوم نيوتن استفاده كنيم ، كه مي گويد” هر عملي واكنش يكساني دارد ، اما در طرف مقابل “؛ بنابراين ، اين تأكيد ممكن است يك واكنش طبيعي براي ساختن جوك باشد در مورد بدترين و بدترين حوادث در جامعه ، و اين به معناي رسيدن به مرحله كاهش سلامت اجتماعي جامعه است.

كاهش سرمايه گذاري اجتماعي در درگيري مداوم جامعه با مشكلات

وي افزود: “وقتي جامعه اي دائماً با معضلات اجتماعي ، اقتصادي ، سياسي و در حال حاضر بهداشتي روبرو است ، سرمايه اجتماعي آن ، به ويژه در ميان فعالان اجتماعي ، رو به زوال است. رو به زوال است. آنها با كوهي از مشكلات روبرو خواهند شد كه هيچ نهاد اجتماعي يا عملكرد تجاري وجود ندارد قادر به حل ، حتي در ميان مدت و بلند مدت است.

يكي از اعضاي دانشكده جامعه شناسي دانشگاه شهيد چمران ، دانشگاه اهواز گفت: “بنابراين ، تبديل بدبختي به شوخي بايد به عنوان پيش بيني شده ترين واكنش اجتماعي در فضايي تلقي شود كه صداي خنده ، سقوط جامعه ارگانيك است.

آيا شوخي با اتفاقات بد اجتماعي امري طبيعي است؟

وي در پاسخ به س Arabicال عربي ، آيا شوخي با حوادث ناگوار چنين اتفاقاتي را طبيعي مي كند؟ او گفت: “نه”. چنين پديده هايي را بايد نوعي هجو دسته جمعي دانست و بايد آنها را به عنوان فريادي براي كمك به مردم جامعه شنيد.

وي گفت: “بنابراين ، اين مسئله نه تنها به عادي سازي بلايا در تمام جنبه هاي اجتماعي ، اقتصادي و سياسي منجر مي شود ، بلكه مي تواند ضمن حفظ سلامت روان فعالان اجتماعي به حساسيت هاي جامعه نيز منجر شود.”

يكي از اعضاي گروه جامعه شناسي در دانشگاه شهيد چمران اهواز افزود: در چنين شرايطي ، همانطور كه قبلاً ذكر شد ، مجموعه اي از مشكلات است كه تصويري از فاجعه را در افق جامعه ايجاد كرده است. در جايي كه مردم راه حل يا برنامه اي عليه خود نمي بينند ، با تمسخر انواع خشونت هاي اجتماعي ، اقتصادي ، سياسي ، خانوادگي و … واكنش نشان مي دهند.

انتهاي پيام