خروج پرهزينه آمريكا – تيتر نيوز

با خروج نيروهاي غيرمسئول آمريكايي از افغانستان ، ايالات متحده نيز نقش موجود خود را ناديده گرفته و جنگ را بي ثبات و بي ثبات كرده است. در هر صورت دير يا زود مجبور خواهد شد نيروهاي خود را از افغانستان بيرون بكشد. اما رفتار مخرب كشور نيز بايد در جريان گفتگوهاي بين افغاني در دوحه مورد توجه قرار گيرد. در زمان امضاي توافق نامه در سال 2019 ، تمركز اصلي بر خروج ايمن نيروهاي آمريكايي از منطقه بود تا صلح و ثبات در افغانستان. نقش آمريكا در اين توافقنامه طالبان را از نظر نظامي ، اجتماعي و بين المللي تقويت كرده است. همچنين باعث تضعيف دولت مركزي افغانستان شد. از آنجا كه دولت مركزي در مذاكرات حضور نداشت و طالبان قول آتش بس به دولت مركزي را نمي دادند ، تعداد زيادي از زندانيان طالبان از زندان ها آزاد شدند كه اين امر از نظر نظامي و رواني بر دولت مركزي افغانستان تأثير گذاشت. در طي اين روند ، شاهد تضعيف روحيه نيروهاي دولتي و تقويت نيروهاي مخالف بوده ايم و مي توان وضعيت فعلي را نتيجه اين تحولات دانست.

وضعيتي كه در صورت ادامه مي تواند عواقب و هزينه هاي متفاوتي براي كشورهاي منطقه داشته باشد و شايد ايجاد وضعيت مشابه يكي از اهداف پيگيري اين خروج آمريكا باشد. با اين تصوير ، ما نمي توانيم چشم انداز روشني براي آينده افغانستان تصور كنيم ، زيرا هيچ قدرت درگير در افغانستان نمي تواند با يكديگر موفق شود. نه دولت افغانستان قدرت شكست مداوم طالبان را دارد و نه طالبان كه به دليل تحولات اخير توانسته اند خاك خود را تصرف كنند. زيرا از قدرت و ظرفيت لازم براي تنظيم مناطق اشغالي در طولاني مدت برخوردار نيست. در ابتدا ، طالبان ساختاري دارد كه در آن رهبري وجود دارد كه نمايندگاني را براي مناطق مختلف تصرف شده تعيين مي كند ، اما هيچ اشاره اي به قانون اساسي ، جامعه مدني ، حضور مردم يا انتخابات نمي شود. اگرچه برخي از مردم روستاهاي دور افتاده چنين انتظاري از دولت ندارند ، اما مردم در شهرهاي بزرگ در برابر طالبان مقاومت مي كنند و جنگ در حال افزايش است.

ترديدي نيست كه با وجود سالها رنج و بي ثباتي ، آينده افغانستان هنوز به عهده افغانها است. به دليل روابط نزديك ايران با افغانستان و مرز مشترك آن ، امنيت و ثبات براي كابل نيز مهم است. اگر دولت مركزي در كابل مستقر نباشد ، هيچ مسئوليتي نخواهد داشت ، و اين مي تواند به مشكلات امنيتي زيادي منجر شود. علاوه بر اين ، هجوم پناهندگان از ايران و اوضاع ايران به دليل فشار بيكاري ، مشكلات بهداشتي ، هزينه هاي دولت از طريق يارانه و … مشكلات زيادي را براي ايران ايجاد مي كند.

روشن است كه درگيري و ادامه جنگ مشكل دو طرف را حل نمي كند و آينده سياسي درخشاني را براي افغانستان ارائه مي دهد. طالبان يك جنبش روستايي قومي است كه مي تواند در دولت مركزي شركت كند. اما در حقيقت همه افغانها به طالبان تعلق ندارند و اين گروه فقط مي توانند بخشي از جامعه افغانستان را نمايندگي كنند. اگر طالبان براي رسيدن به اين هدف بايد آن را از طريق آشتي و گفتگو ميان افغان ها دنبال كرد ، زيرا تجربه نشان داده است كه جنگ تنها راه حل مشكلات سياسي افغانستان و دستيابي به اهداف مطلوب نيست. .

310311